Uzun Metraj - Sinema, Dizi, Müzik, Kültür, Sanat, Teknoloji, Kitap

Eğer bazen karanlıktan ve evde yalnız kalmaktan korkuyorsanız, şüphesiz korku filmi çılgınısınız. Hele birde video dönemini yaşamış bir çocuk idiyseniz, korku filmlerine merak sarmamanız imkansızdır.

                     Donu düşük zamanlarımızda her haftasonu kiraladığımız korku filmlerini hatırlıyorumda, ne kadar da keyifliydi. Birbirinden korkak ve hayal gücü yüksek 3-5 çocuk bir odaya kapanır, korkacağımız anı keyifle beklerdik. İnsanoğlu acıdan keyif alır ya, işte o hesap. Filmleri korsan izlememiz de cabası. Korsan deyince yanlış anlamayın.

Bir gözümüzü elimizle kapar, tek gözle izlerdik filmi. Bir de IQ’ su düşük aniden kulağınıza bağırıp korkutmaya çalışan bir arkadaşınız varsa eyvah!

                    Film bittikten sonra da korkmakla yetinmeyip, iç çamaşır değiştirmeye kadar giden korku hikayeleri anlatırdık birbirimize. Sonra git eve gidebilirsen.Gitsen de nasıl uyuyacaksın? Ebeveynlerimin yanında uyumak için hasta numarası yaptığım çok olmuştur. Bazen bu da o kadar iyi bir fikir olmayabilir.

1981 yapımlı Sam Raimi imzalı Şeytan’ın Ölüsü (The Evil Dead) filminden sonra karanlıkta babamın yüzünü sürekli iblise benzetmiştim (Tanrı affetsin!). Adamcağızı sürekli uyandırıp ışığı açtırdığımı da hatırlıyorum:

-Babaaaaa sinek yiyor kolumu kalkta bir öldür:)

                    Hele o Şeytan (Exorcist) filmi, 3 gece uyutmamıştı. Pederi öldürdükten sonra yatağın ucunda kıskıs gülen şeytan sahnesi sayesinde yatağın ucundan ayrılmıyordu gözüm. Birde Dolaptaki Dehşet diye bir film vardı. Orjinal adını hatırlamıyorum ama psişik bir çocuğa musallat olan bir iblis vardı dolabın içinde. Hala geceleri açık dolap görünce tırsıyorum desem yalan olmaz.

                   Romero’ nun ünlü zombi filmleri de başka bir güzellikteydi. Bir filminde annesinin memesini ısırarak koparan zombi çocuğun sahnesi yıllarca gözümün önünden gitmedi. Son zombi filmi olan Ölülerin Günlüğü’ nde bile tarzını korumuş. Yavaş hareket eden ürkütücü zombilerin babası Romero bu işi gerçekten iyi biliyor.

                  Anlayacağınız o dönemin korku filmlerinin tadı farklıydı.Şimdilerdeki gibi iğrençliklerle insanları korkutma amacı yoktu. Artık Otel ve Testere gibi filmler zamanın favorileri konumunda. Korktuğum başıma geldi!

Bana soracak olursanız, Katil bebek Chucky, Elm Sokağı karabasanı Freddy Krueger, Hitchcock’ un Alacakaranlık Kuşağı, Kubrick’ in The Shinning’ inin yanında çok sönük kalırlar. Şanslılar ki teknoloji denen zamazingo popolarını kurtarıyor.

Neyse, “En azından her kasabada bir Elm Sokağı var” (Elm Sokağı Kabusu 6-Freddy Krueger)

Yorumlar

Yeni Ekle Ara

Yorum yaz

Isminiz: E-posta:  Haber vermeHaber ver Baslik:     Lutfen resimdeki guvenlik kodunu giriniz.

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."