JXTC GENRE : DECEMBER 08 TEMPLATE

Yaşam bir sanattır! Bir sanatçının yıllarca uğraşıp didindiği, emek harcadığı, hayal dünyasının zirvesinden tutun da en karanlık diplerinden çıkardığı kendisidir. Ve sanatçı yapıtlarında kendisinden bahseder, kendi gözüyle görmek istediği ülkesinden, insanlarından v.b. söz eder. Her ne kadar farklı konular üzerine işlenmiş sanat eserleri üretseler de, sanatçı; sanatını icra ederken ürünlerine kendisini yansıtır. Yapan O’dur çünkü…

Thomas Munro'ya göre; "Sanat, doyurucu estetik yaşantılar oluşturmak amacıyla dürtüler yaratma becerisidir."

Tolstoy, "İnsanın bir zamanlar yaşamış olduğu duyguyu, kendinde canlandırdıktan sonra, aynı duyguyu başkalarının da hissedebilmesi için hareket, ses, çizgi, renk veya kelimelerle belirlenen biçimlerle ifade etme ihtiyacından sanat ortaya çıkmıştı" der. Tolstoy’un yaptığı bu tanımdan yola çıkarak sanatın, bir insanın bilinçaltına işlenmiş duygularını, düşüncelerini kısacası kendisinin yansımasıdır diyebiliriz.

Sanatın değeri, o sanatı benimseyen, özümseyen, işleyen sanatçının yapıtlarında saklıdır. Ve her sanatçının yapıtı birbirinden bağımsız kitlelere hitap eder. Sanat; güzel olan ile uğraşır. Güzelliğinde göreceli bir kavram olduğunu göz önüne alırsak, kişiden kişiye değişen bir durumun söz konusu olduğunu söyleye biliriz.

Kişiden kişiye oluşan farklılıklar, sanatı da parçalara bölmüş ve her ruh haletinin farklı tonlamalarını farklı sanat dalları üstlenmiştir. Her farklı ton, sanatın icra edildiği ülkeyi kültürel anlamda zenginleştirmiş, kişilerin dünya görüşü üzerinde etkili rol üstlenmiştir.

Herhangi bir konuşma esnasında ülkelerden söz açıldığında, akla ilk gelen o ülkenin sanatsal özelliğidir.

Örneğin Rusya’dan söz açıldığında konu döner dolaşır St. Petersburg’a gelir. St. Petersburg’dan bahsederken akla ilk gelen F.M.Dostoyevski ve “Beyaz Geceler”dir. Dostoyevski romanlarında sürekli St. Petersburg’dan söz etmiş ve bunu insanların bilinçaltına çok iyi yerleşmiştir. Bugün Rusya hakkında en ufak bir bilgisi olmayan bir insan bile St. Petersburg denince Neva nehrinin iki yakasındaki yeşilliklerden tutun da Fontanka kıyılarına kadar hep bilir. St. Petersburg’u Dostoyevski’ye böylesine anlattıran da Çar I.Petro’nun sıfırdan bir şehir olarak St. Petersburg’u inşa etmesi ve Avrupa ülkeleriyle boy ölçüşebilecek mimari eserler yaptırmasıyla açıklanabilir.

Söz gelimi Fransa dendiğinde de akla ilk gelen Paris’tir. Aslına bakılacak olursa Paris’te değil, Eyfel Kulesi gelir. Parislilerin deyimiyle “Demir Bayan” olarak adlandırılan Eyfel Kulesi, yapıldığı sırada şehrin görsel itibarını zedeleyecek olduğu iddiasıyla karşı kampanyaların yürütülmesine rağmen, bugün dünyanın en güzel mimari eserlerinden birisi konumundadır. Bu müthiş mimarinin ilk tasarımlarını Stephen Sauvestre yapmıştır, ardından Gustave Eiffel'e tasarlatılmıştır. Fransa dendiğinde akla gelen bir başka sanatçı ve eseri de Victor Hugo ve onun paha biçilemez eseri “Sefiller”dir. Fransa, Jean Valjean’dır, Eyfel Kulesi’dir.

Türkiye’ye gelen yabancıların ilk işi tarihi eserlerimizi gezmek, görmek ve incelemektir. Sultan Ahmet Camii, Galata Kulesi, Selimiye Camii, Dolmabahçe Sarayı mimari eserlerimizin sadece bir kaçıdır. Bu sanat ürünlerimizin günlük binlerce turisti kabul etmesini göz önüne aldığımızda, yurtdışında Türkiye dendiğinde akla ne geleceğini biliyoruz. Yukarıdaki örneklerden de anlaşılacağı gibi sanat; o ülkenin can damarlarından biridir. Sanatla ilgili kendi düşüncelerimi de belirtmem gerekirse:

“Sanat; dünyadır. Sanatçının can çekişleriyle yaptığı bir dünya...

Adım adım kat edilen yol gibidir. Harf harf, kelime kelime inşa eder kuleleri; sanatçı. Sanatçı olmayanı görür gözlerinde; gördüklerinin görünmeyen olduğunu bilir.

Sanat; sanatçının görebildikleridir aynı zamanda. Kimi gözleriyle görür kimi hisleriyle... Bazen tuvale akıtılan kan damlacıklarıdır görünenler, bazen harflerin oyunlarıdır etrafta,bazen ruhun sesi olur kulaklarda bazen de gözler arar onu yalanlar da...”