George Best’ in ünlü lafıdır, herkes benim gibi yaşasın, ama kimse benim gibi ölmesin…
Tiyatroyu herkes yapmak ister. Dışarıdan bakan çoğu kişi tiyatroyu eğlenceden ibaret görür. Sahne, alkışlar, ışık, ün, saygınlık, adrenalin, haz ve daha neler neler… Peki para? Turne yapan bir tiyatroda ya da tanınmış bir tiyatroda çalışırsanız, piyasadaki çoğu işten daha iyi bir para kazanırsınız. Klişe tabirle, geçinirsiniz. Üstelik bir gün bile çalışmış olmazsınız; çünkü kendi istediğiniz işi yapıyorsunuz. Bu memlekette tiyatro meslekten sayılmıyor, onu da üstüne koyun bu işi yaparken. Tiyatrocuyum dediğinizde öğrenci misin canım ya da başka bir iş yapıyor musunuz diye sorarlar. Neden böyle bir soru sorulur. Çünkü tiyatro meslekten sayılmıyor da ondan. Bir de burası mesleksizler ülkesi. Düşünün artık siz gerisini. Çoğu zaman bu mesleği yapanlara sorulmuş bir sorudur:
-İyi kazandırıyor mu bari? Ne kadar kazanıyorsun?
Hangi işi yaparsan yap, çok sinir bozucu ve ahlaksızca bir sorudur bu. Tabii burada soruyu soran da önemli. Onun da tipi sinir bozucuysa soru size iki üç kat daha sinir ve moral bozucu gelebilir. Peki iyi kazanıyor musunuz? diye soran insanlar seviyor musunuz bu işi? diye niye sormazlar. Konuşulunca mangalda kül bırakılmaz nedense. Hani paranın ne önemi vardı, mühim olan insanlıktı. Herkes sevdiği işi yapsın denir ama kimse sevdiği işi yapmaz. Bir ömür boyu yanlış yaşanılan milyonlarca hayat… Tiyatro yaparsanız para ilk planda değildir, bu doğru. Ama yine de, dışarıdan birisinin bu işten kaç para kazanıldığını sorması tuhaftır... Merak ve terbiye yan yana geldiğinde iyi bir ikili oluşturabilir. Ama merakın yanında başka sıfatlar pek hoş durmayabilir.
Bir diğer önemli nokta, bu işi yaparsanız muhakkak televizyonda bir dizide görünmeniz gerekir. Sanki tiyatro yapmanın genel kriteri televizyon oyunculuğudur.
-Ne zaman seni televizyonda göreceğiz?
diye başlayan geyikler seni sıkmaya başlar. Ünlü olmak, iyi olmaktan önemlidir, bu insanlar için.
Aslında nereden aklıma geldi bilmiyorum böyle bir yazı yazmak. Tiyatro, meslek ve para üçgeni üzerinde çok durulan ve yüzeysel olarak geçilen konular olduğu için yazmak istedim belki de. Belki de ne iş yapıyorsun diye soran insanlara, tiyatro cevabını verince bana tuhaf baktıkları için. Tuhaflık ben de değil, ben dünyanın en asil işlerinden birini yapıyorum. Tuhaflık bana ve benim yaptığım işe saygı duymayan kendini bilmezlerde…
Tiyatro suya yazı yazmaktır, derler. Dünyamızın dörtte üçünün su olduğunu düşünürsek, daha yazacak çok yazı var. Unutmayalım para sadece anı satın alır, sanat tüm zamanları...
